Een bomboniere zegt meer dan duizend woorden

Hoewel cacao in de 17e eeuw door Europese kolonisten naar de Europese hoven werd gebracht, werd het oorspronkelijk gebruikt zoals de Zuid-Amerikaanse volkeren het gebruikten: als bijgerecht bij gekookte gerechten en als drank. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, maakten de Azteken en Maya''s geen chocolade van cacao - iets wat wij in Europa hebben bedacht. De productie van chocolade was oorspronkelijk boutique. Achterin de chocoladewinkels werden chocolaatjes met de hand bereid uit cacao en andere ingrediënten, in vormen gegoten en gevuld met vullingen. Vervolgens werd elke chocoladepraline met de hand versierd en in een glazen vitrine in de winkel geplaatst. De kleine chocolaatjes waren duur en moesten zo snel mogelijk worden opgegeten.

Wees dankbaar - iemand heeft je zojuist zonder woorden precies verteld wat je wilde horen!

De eerste snoepdoos, d.w.z. een doos met verschillende chocolaatjes, werd naar verluidt in 1854 gemaakt en de redenen waren puur praktisch: als een dame een groot aantal pralines kocht, moest ze ervoor zorgen dat ze dienovereenkomstig werden verpakt. Het doosje moest er mooi uitzien om de waarde van de inhoud te weerspiegelen, want chocolaatjes werden toen al vaak gegeven als teken van genegenheid. En om ervoor te zorgen dat het bezoek aan de chocolatier niet te lang duurde en de keuze niet te moeilijk was (stel je ongeduldige mannen voor), maakten de makers bonboniers - keurige doosjes die al gevuld waren met de heerlijke hapjes. In 1868 werden voor het eerst hartvormige doosjes gemaakt om aan vrouwen te geven ter gelegenheid van verkering, en nu worden ze vooral gebruikt op Valentijnsdag. In 1899 maakte koningin Victoria van de bonbonière niet alleen een teken van liefde, maar ook van dankbaarheid en respect. Ze stuurde chocolaatjes in metalen doosjes naar de soldaten die vochten in de Boerenoorlog in Zuid-Afrika om hen te helpen het jaar 1900 in te gaan.

Een fortuin in pralines?

Wil je weten waarom chocolaatjes zo''n speciaal cadeau waren? Laten we de getallen eens omrekenen. In 1933 kostte een Britse Black Magic honderd shilling. Dat is ongeveer 250 euro! De eigenaars van dit merk (nu onderdeel van Nestlé) besloten om de productie aan te passen en chocolaatjes betaalbaarder te maken. En ze brachten een revolutie teweeg in de prijs: hun reep met tien pralines kostte iets meer dan twee shilling, of vijf euro voor ons. Het bedrijf werd een enorm succes en het merk is tot op de dag van vandaag blijven bestaan, met chocolaatjes die een alledaagse manier werden om genegenheid uit te drukken. Rowntree, dat de eerste snoepjes "voor de massa" maakte, produceerde in hetzelfde decennium ook de bekende Kit Kat chocolade.

Dank je, hou van je, sorry...

Wij mensen zijn vreemde wezens die het vaak moeilijk vinden om onze gevoelens uit te drukken. We hechten veel waarde aan woorden, waardoor het moeilijk is om ze van de tong te krijgen, en we zijn ook bang om ons onhandig uit te drukken. Herhaal je vaak woorden in je hoofd die op het juiste moment, op de juiste manier en vooral tegen de persoon die belangrijk voor je is gezegd moeten worden? Misschien beschouwen psychologen het onvermogen om verbaal te bedanken, zich te verontschuldigen of liefde te uiten als een teken van een onvolwassen en vooral onzekere persoonlijkheid, maar we moeten toegeven dat mensen niet gemaakt zijn volgens de idealen van de psychologie. Als je je geen raad weet met de simpele zin "Ik hou van je" omdat je er slappe knieën van krijgt, als je niet de juiste woorden kunt vinden om je spijt te betuigen en als een hele roman onvoldoende zou zijn om je dankbaarheid te beschrijven, help jezelf dan op een heel eenvoudige manier: geef een reep!

Net als vroeger is een doos bonbons een uiting van genegenheid (ondanks de veel lagere en betaalbare prijs). Het is chocolade in de vorm van een geschenk, meestal niet gekocht voor jezelf, maar altijd voor de persoon van je keuze. Om ons te helpen onze gevoelens nog gedetailleerder te omschrijven, hebben de fabrikanten uitstekend werk geleverd door verschillende vormen en ontwerpen voor de dozen te voorzien, evenals verschillende vormen van chocolade. Op het doosje staat bijvoorbeeld vaak ''''dank je'''' of ''''ik hou van je'''', en fantasierijke boetiekfabrikanten voegen zelfs versjes uit liedjes, citaten en hun eigen creatieve tekst toe aan de doosjes, vergelijkbaar met de tekst op wenskaarten. Op die manier kun je altijd een doosje vinden dat precies goed is!